Podczas organizacji nowych urzędów powiatowych w 1867 roku pozbawiono Magistrat krakowski politycznej jurysdykcji nad gminami Grzegórzki, Dąbie, Czarna Wieś i Kawiory, które dotychczas zaliczane były wraz z Nową Wsią, wyłączoną z miejskiego okręgu Krakowa w 1858 roku, do wiejskiego okręgu Krakowa.
Początki Autonomii Galicyjskiej Od roku 1867 Kraków podzielony był na osiem dzielnic katastralnych: Śródmieście – obejmujące tereny wewnątrz Plant, Wawel – obszar Wzgórza Wawelskiego, Nowy Świat – od Wisły do dzisiejszej ulicy Piłsudskiego (wówczas nazywana ulicą Wolską), Piasek – od ulicy Piłsudskiego do ulicy Łobzowskiej, Kleparz – od ulicy Łobzowskiej do ulicy Pawiej, Wesoła – od Pawiej do dzisiejszej ulicy św. Sebastiana, dalej znajdował się Stradom – od Wawelu po koryto Starej Wisły oraz Kazimierz zajmujący cały obszar tzw. wyspy kazimierskiej otoczonej dwiema odnogami WisłyPlan Miasta Krakowa z 1891.. Warto tutaj zwrócić uwagę, że w momencie gdy rozpoczynał się burzliwy rozwój miasta Kraków pomniejszył swoją powierzchnię. Choć z początku nie utrudniało to życia mieszkańcom, w szybkim czasie stało się poważnym problemem.