Najwięcej uwagi poświęcił tłumaczeniom na łacinę niemieckich tekstów prawniczych. Przetłumaczył, uporządkował i uaktualnił dodając użyteczne ortyle z Magdeburga po czym wydał w 1535 u Wietora. Jego dzieło ukazało się w 3 tomach: Juris provincialis quod Speculum Saxonum vulgo nuncupatus libri tres opera vigilanti in correctiorem redacti materiam, adjuncti simul glossis aliisque additionibus noviter reccollectis pro interpraelatione textus magis neccessariis Annotatainsuper in marginibus habentur loca legum Jurisque municipalis Magdeburg, materiam textus et glossarum approbantia declarantiaque grato lectori magnum afferentia commodum in Reg a Polonie (Zwierciadło saskie), dzieło dedykował Zygmuntowi Staremu; Juris Municipalis Majdeburgensis Liber vulgo Weichbild nuncupatus ex vetustissimis exemplaribus vigilanti opera nuper latinitatis datus, summaque diligentia recognitus, adjunctis simul glossis et lextus interpretationibs ad id necessariis (Weichbild magdeburski), dzieło dedykował biskupowi Piotrowi Tomickiemu; Promptuarium Juris Provincialis Saxonici, quod Speculum Saxonum vocatur, tum et Municipalis Maideburgen summa diligentia recollectum et ad communmu editum utilitaten (skorowidz), dedykowany Radzie Miejskiej Krakowa. Na marginesach pozostawił glossy i uwagi dotyczące stosowania prawa miejskiego w Polsce, zamieszczał