Sperber opowiadał się za analizowaniem procesów poznawczych pod kątem psychologii. Podkreślał, że uwzględnianie umysłu w badaniach nad kulturą jest konieczne, ponieważ dzięki niemu kultura w ogóle jest możliwa. Jego rola jest niebagatelna zarówno dla właściwej charakterystyki kultury, jak i dla samego wyjaśnienia fenomenów kulturowych. Kultura jest bowiem kształtowana przez mikroprocesy, z których duża część rozgrywa się wyłącznie w umyśle. Dzięki naukom kognitywnym można poznać te procesy i przeprowadzić właściwe badania kulturowe.
Sperber prowadził również badania terenowe pośród etiopskich Dorzé.
Pragmatyka Komunikacja ludzka jest połączeniem kodowania i inferencji: składa się z kodu oraz z przypisywania intencji i znaczenia mówcy. W ujęciu Sperbera pragmatyka polega właśnie na inferencji. Samo dekodowanie komunikatu przez odbiorcę nie wystarczy, gdyż na drodze do pełnej interpretacji mogą stawać dwuznaczności, niedopowiedzenia, metafory, ironia itp. Zadaniem interpretacji pragmatycznej jest „rozwiązanie lingwistycznych nieokreśloności na podstawie informacji kontekstowej”, z kolei teoria pragmatyki tłumaczy, jak do tego dochodzi.