Charakterystyka przyrodnicza Podłoże rezerwatu stanowią przede wszystkim wapienie muszlowe, a poza tym iły margliste i margle oraz wapienie retu. Utwory te przykrywa, miejscami cienka na 0,5 m, warstwa zwietrzeliny i glin zwałowych pochodzących z czwartorzędu, mogąca zawierać głazy pochodzące z akumulacji dennej lądolodu podczas zlodowacenia środkowopolskiego. Dominującą glebą są rędziny brunatne, a poza tym występują rędziny właściwe i gleby rdzawe brunatne.
Na terenie rezerwatu występują fragmenty żyznej buczyny niżowej typu pomorskiego (Galio odorati–Fagetum), w różny sposób zdegenerowanej, oraz fragmenty, gdzie na tym siedlisku występuje wprowadzona przez człowieka sosna zwyczajna i grab. Ogólnie rzecz biorąc, dominuje buk, a poza tym towarzyszą mu jesion wyniosły, klon polny, klon jawor i w mniejszej ilości jarząb brekinia, grab, klon zwyczajny, sosna zwyczajna, świerk. Wartość przyrodniczą rezerwatu bezsprzecznie tworzą siedliska roślin rzadkich i chronionych. Według Przewodnika po opolskich rezerwatach z 2020 r. na obszarze rezerwatu występują 123 gatunki roślin naczyniowych, a wśród nich kilka chronionych prawnie. Są to: jarząb brekinia oraz storczyki – kruszczyk szerokolistny, gnieźnik leśny, podkolan biały i buławnik wielkokwiatowy. W 2015 r.