Polityka germanizacji Kraju Warty była realizowana trzema drogami: przez zniemczenie stanu zastanego, przez eksterminację ludności nieprzeznaczonej do zniemczenia oraz przez zasiedlenia Kraju Warty Niemcami. Już w 1939 r. Adolf Hitler ogłosił konieczność przemieszczenia Niemców ze Wschodu na tereny Rzeszy. Terenami tymi okazały się przedwojenne ziemie polskie, czyli, prócz regionu Gdańska, miał to być Kraj Warty.
Ambicją gauleitera Greisera było uczynienie podległego mu okręgu "Okręgiem wzorcowym" (Mustergau). Szybko okazało się, że Kraj Warty był "poligonem doświadczalnym" narodowego socjalizmu w ramach planów germanizacji Europy środkowo-wschodniej.
Zniemczenie Wszystkie szkoły uczące w językach polskim, hebrajskim i jidysz zostały zamknięte. Większość toponimów (także nazwy ulic, placów) oraz wszelkie nazwy publiczne zostały zniemczone. Części przywrócono nazwy z okresu rozbiorów, dla części wymyślono nowe. Dziesiątki tysięcy przedsiębiorstw zostało przejętych przez Niemców. W mniejszym stopniu niż na Zamojszczyźnie zdarzały się również przymusowe wypadki germanizacji małych dzieci, wyrywanych rodzinom i przesiedlanych do rodzin niemieckich w głębi Rzeszy.