1 lipca 1976 obsługę komunikacji w Kórniku wraz z pracownikami (7 kierowców, 5 konduktorów, 2 mechaników, 2 robotników gospodarczych oraz 2 pracowników umysłowych) przejęło Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu. W Kórniku znalazł się Wydział Autobusowy A5 tego przedsiębiorstwa (wydziały A1 – Warszawska, A2 – Darzyborska i A3 – Kacza znajdowały się w Poznaniu, a Wydział A4 w Gnieźnie). W rezultacie połączenia autobusowe uzyskały Trzebiesławki, Dębiec, Czołowo, Borówiec, w 1977 Konarskie, Radzewo i Czmoniec, a w 1978 Radzewo i Mieczewo. W 1979 powstało połączenie do Biernatek, a także z rynku w Kórniku przez Dziećmierowo, Śródkę i Krzyżowniki do Kleszczewa. W 1980 roku zlikwidowano obsługę konduktorską, powierzając sprzedaż biletów kierowcom. W czerwcu 1981 rozpoczęto przebudowę budynku zajezdni, któremu dobudowano piętro z szatnią, jadalnią, umywalnią i biurem. W toku trwającej rok inwestycji zmodernizowano także pomieszczenia warsztatowe i magazynowe. Bolączką pozostawała niewystarczająca powierzchnia placu postojowego, który powiększono dopiero w 1989 – do tego czasu część pojazdów parkowała na ulicy.