Domysł ten został jednak odrzucony, głównie ze względów chronologicznychBruno został arcybiskupem Augsburga w 1006, więc jego potomkowie mogli przyjść na świt wyłącznie przed tą datą, zob. G. Ronay, The Lost King of England. The East European Adventures of Edward the Exile, Woodbridge 2000, s. 114..
Mediewista Szabolcs de Vajay, biorąc pod uwagę informację Szymona z Durham i Elreda z Rievaulx na temat pochodzenia Agaty od krewnego cesarza Henryka III, próbował na nowo ustalić pochodzenie żony Edwarda Wygnańca. Historyk doszedł do wniosku, że Agata była córką margrabiego Fryzji Ludolfa, przyrodniego brata Henryka III, syna Gizeli szwabskiej, matki Henryka i jej pierwszego męża Brunona I z Brunszwiku. Jego teoria została przyjęta przez nowszych badaczyTeorię Szabolcsa de Vajay przyjął m.in. G. Ronay, The Lost King of England. The East European Adventures of Edward the Exile, Woodbridge 2000, s. 119..