thumb|200px|Gleba płowa powstała z pyłów lessopodobnych, Pogórze Wielickie Gleby płowe (lessivés) — gleby klimatu umiarkowanego charakteryzujące się przemieszczeniem przez wody opadowe cząstek iłu w głąb profilu różnicując go na dwie części - górną, o lżejszym uziarnieniu, i dolną, z większą zawartością drobnych cząstek ilastych.
Ogólna charakterystyka Utwory macierzyste gleb płowych mogą być bardzo różne, od piasków słabo gliniastych po ciężkie iły różnego wieku i pochodzenia. Najczęściej są to pyły, gliny, ewentualnie piaski gliniaste. Skała macierzysta albo nie zawiera węglanu wapnia, albo jest on z niej wyługowany w pierwszej fazie tworzenia się gleb.
Gleby płowe powstają poprzez dominujący proces płowienia (lessiważu) czyli wymycia przez wodę opadową z gleby węglanów oraz przemieszczenia w głąb profilu frakcji iłu, półtoratlenków i niektórych związków próchnicznych. W efekcie tego wierzchnie poziomy stają się uboższe w najdrobniejsze frakcje (głównie iłu), które osadzają się w głębszych poziomach tworząc teksturalny poziom iluwialny (Bt, argic lub inaczej argillic). W literaturze przedmiotu można spotkać poglądy o peryglacjalnej genezie pierwotnej dwudzielności profilu, na którą później nałożył się proces płowienia, lecz nie jest to zagadnienie w pełni wyjaśnione i zaakceptowane.