Znak krzyża – rytuał używany w głównych Kościołach chrześcijańskich. Znak ten rozpoczyna i kończy modlitwę oraz liturgię; stanowi też wyznanie, że wierni tych religii oczekują zbawienia tylko od krzyża Chrystusowego.
Znakowi często towarzyszy wypowiedzenie słów „W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. (Amen)”.
Kościoły używające znaków krzyża to między innymi: Kościół katolicki, w tym Katolickie Kościoły wschodnie; Cerkiew prawosławna; anglikanizm.
Znak krzyża w tradycji zachodniej (Kościół katolicki, luteranie, anglikanie) Wyróżnia się duży i mały znak krzyża. Duży znak krzyża w Kościele katolickim i w kościołach ewangelicko-luterańskich wykonuje się prawą ręką z wyprostowanymi palcami (symbolika pięciu ran Chrystusa) kreśląc linię pionową od czoła (wypowiadając w tym czasie słowa „w imię Ojca”) do serca („i Syna”), a następnie linię poziomą od lewego do prawego ramienia („i Ducha Świętego”). W celebracji mszy świętej znak krzyża wykonuje się na początku liturgii (obrzędy wstępne) oraz przy błogosławieństwie kończącym Eucharystię.