Mały znak krzyża polega na nakreśleniu na ciele (zwykle kciukiem prawej ręki) trzech krzyżyków: na głowie, ustach i sercu. Wyraża on gotowość do rozumienia, głoszenia i realizowania w życiu Słowa Bożego. Znak ten wykonuje się w czasie mszy świętej na początku proklamacji Ewangelii w ramach liturgii słowa.
W Kościołach tradycji luterańskiej zwykle stosuje się tzw. duży znak krzyża, wyjątek stanowią luteranie ze Śląska Cieszyńskiego i części Górnego Śląska, którzy stosują przede wszystkim mały znak krzyża.
Znak krzyża w tradycji wschodniej (prawosławie, katolickie Kościoły wschodnie) thumb|222x222px|Znak krzyża w liturgii prawosławnej Znak krzyża w Kościele prawosławnym i katolickich Kościołach wschodnich wykonywany jest prawą dłonią ze złączonymi trzema palcami: kciukiem, wskazującym i środkowym (symbolika Trójcy Świętej). Dwa pozostałe palce pozostają schowane (symbol dwóch natur Jezusa).
W przeciwieństwie do tradycji zachodniej prawosławni i katolicy wschodni wykonują ten znak od ramienia prawego do lewego.
Przed reformą Nikona rosyjscy prawosławni czynili znak krzyża tylko przy pomocy palca wskazującego i środkowego, krzyżując je. Tę formę do dzisiaj zachowali staroobrzędowcy.
Przypisy
Kategoria:Obrzędy wstępne Kategoria:Liturgia prawosławna Kategoria:Liturgia protestancka Kategoria:Gesty