W okresie tym tworzyli: Jan Hus, Jan Milicz z Kromieryża, Tomasz ze Štitnego, Konrad Waldhauser, Maciej z Janowa, Jan ze Žatce, Jan Rokycana, Jakubek ze Stříbra, Mikołaj z Pelhřimova, Marcin Lupáč, Jan z Příbrami, Andrzej z Brodu, Wawrzyniec z Březové, Piotr z Mladoňovic, Bartoszek z Drahonic' Jan Čapek i Smil Flaska z Pardubic.
Renesans (1433–1620) Rozwój prasy oraz przenikanie idei humanizmu renesansowego przyczyniły się do rozwoju literatury. Okres ten nazwano złotym wiekiem literatury czeskiej, dzięki m.in. pierwszemu całościowemu tłumaczeniu Biblii przez Braci czeskich (Biblia kralicka 1579–1593). Jednak pierwszym pełnym drukowanym wydaniem Biblii w języku czeskim była Biblia praska (Pražská bible) opublikowana w Pradze w roku 1488 (po inkunabułach Biblii w językach: łacińskim 1455, niemieckim 1466, włoskim 1471 i katalońskim 1478).
Okres polipański (1434–1471) Do najważniejszych pisarzy i myślicieli tego okresu zaliczani są: Mikołaj z Pelhřimova i Piotr Chelczycki.
Humanizm (1471–1520) W okresie tym tworzyli: Autorzy piszący łaciną: Bohuslav Hasištejnský, Jan z Rabštejna, Grzegorz Gruby z Jelení i August Olomoucký. Twórcy piszący po czesku: Wiktor Kornel ze Všehrd, Hynek Podiebradowicz, Lukasz Praski, Jan Franta i Marcin Kabátník.