i włączył ją do swojego ewangelickiego kancjonałuJózef Magnuszewski, Historia literatury czeskiej. Zarys, o.c. s. 92..
Nowoczesna literatura Czech (1729–1848) Oświecenie (1729–1773) Najważniejsi przedstawiciele okresu: Jan Václav Pohl, Josef Bonaventura Pitter, Jan Zeberer, Gelasius Dobner.
Odrodzenie narodowe (1773–1848) Czeskie odrodzenie narodowe przypadające na koniec XVIII wieku przyczyniło się do odrodzenia języka czeskiego w literaturze. Reforma przeprowadzona przez językoznawców i pisarzy okresu walki z germanizacją umożliwia powstanie czeskiego języka naukowego. Tłumaczono dzieła obcojęzyczne oraz tworzono rodzime dzieł i traktaty naukowe. Swoje pisma naukowe wydawali również reformatorzy języka czeskiego. Przedstawicielami okresu są: Josef Dobrovsky, Jan Jeník z Bratřic, Josef Jungmann, František Ladislav Čelakovský, František Jaromír Rubeš, František Palacký, Marie Ebnerova z Eschenbachu, František Martin Pelcl, Václav Hanka, Václav Matěj Kramerius, Josef Linda, Antonín Marek, Milota Zdirad Polák, Karel Ignác Thám, Václav Thám, Prokop František Šedivý, Antonín Josef Zíma, Matěj Kopecký, Antonín Jaroslav Puchmayer, František Jan Vavák, Božena Němcová, Josef Kajetán Tyl, Karel Havlíček Borovský, František Matouš Klácel i Václav Kliment Klicpera.