Największą postacią literatury czeskiej siedemnastego wieku był niewątpliwie Jan Ámos Komenský (1592-1670). Ten duchowny, biskup Kościoła Czeskobraterskiego znany jest poza granicami swojego kraju głównie jako wybitny pedagog, był on jednak człowiekiem renesansu, przywódcą religijnym, uczonym, słownikarzem, pisarzem i tłumaczem. Jego największym dziełem literackim jest opowieść alegoryczna Labirynt świata i raj serca (Labyrint světa a ráj srdce, 1631). Utwór ten przypomina trochę Boską komedię Dantego, a przede wszystkim Wędrówkę pielgrzyma Johna Bunyana. Przewodnikami autora po mieście symbolizującym cały świat - jak Wergilusz w Piekle u Dantego - są Všezvěd Všudybud i MámeníJózef Magnuszewski, Historia literatury czeskiej. Zarys, Wrocław 1973, s. 91.. Komenský przez długie lata przebywał na emigracji w polskim Lesznie, był jednak zmuszony do opuszczenia Rzeczypospolitej na skutek represji, jakie dotknęły czeskich ewangelików po szwedzkim potopie. Udał się wtedy na zachód, by znaleźć schronienie w protestanckim Amsterdamie. Ważnym dla Polaków faktem jest to, że Komenský przełożył na język czeski pieśń Jana Kochanowskiego Czego chcesz od nas, Panie, za twe hojne daryEwa Siatkowska, Rodzina języków zachodniosłowiańskich, Warszawa 1992, s. 184.