Rankery - płytkie, kamieniste, słabo ukształtowane gleby bezwęglanowe powstałe ze zwietrzeliny skał masywnych.
Charakterystyka Rankery należą do gleb słabo ukształtowanych, wytworzonych ze skał masywnych, najczęściej kwarcowo-krzemianowych (np. granitoidów, gnejsów, piaskowców). Profil glebowy (o miąższości do 50 cm) wykazuje słabe zróżnicowanie na poziomy genetyczne, a w masie glebowej występuje dużo okruchów skalnych. Najwyraźniej się wyróżnia akumulacyjny poziom organiczny, najczęściej typu mor lub modermor. Odczyn gleby w całym profilu jest kwaśny — pH w wodzie 3,5-5,0. Wysycenie kompleksu sorpcyjnego kationami zasadowymi wynosi ok. 5-10%. W porównaniu glebami inicjalnymi są to gleby głębsze o morfologicznie wyraźnym poziomie A i zawierające nieco więcej próchnicy.
Typowa sekwencja poziomów genetycznych to: O-C-R
Rankery najczęściej występują w grzbietowych partiach gór lub na stromych stokach. Są one siedliskiem roślinności wysokogórskiej: muraw alpejskich, zarośli połoninowych, zarośli kosodrzewiny, skarłowaciałych lasów lub lasów reglowych. Podobnymi do rankerów, lecz powstałymi na podłożu wapiennym, glebami są rędziny.