Systematyka Rankery jest to typ gleby w systematyce gleb Polski (2011), który dzieli się na cztery podtypy: Rząd 2. Gleby słabo ukształtowane (S) Typ 2.1. Rankery (SQ) Podtyp 2.1.1 Rankery typowe (SQt) Podtyp 2.1.2 Rankery butwinowe (SQbu) Podtyp 2.1.3 Rankery z cechami bielicowania (SQbi) Podtyp 2.1.4 Rankery z cechami brunatnienia (SQbr)
W systematyce gleb Polski z 1989 r. rankery również były typem gleby (w dziale I gleby litogeniczne, rzędzie gleby mineralne bezwęglanowe słabo wykształcone) i dzieliły się na trzy podtypy: rankery właściwe, rankery brunatne i rankery bielicowane.
Podtypy Rankery typowe — minimum 10 cm poziom organiczny/próchniczny typu modermor na zwietrzelinie zawierającej przynajmniej 60% okruchów skalnych. Zazwyczaj na głębokości 15–20 cm (maksymalnie 50 cm) jest lita skała. Odczyn części ziemistych ≤5,0. Typowa sekwencja poziomów: O-C-R lub A-C-R Rankery butwinowe — zwane też "tangel rankerami". Posiadają 10 cm lub głębszy poziom organiczny (butwinowy) typu mor lub modermor o pH równym 3,5-5,0 i strukturze włóknistej. Poziom ten powstaje pod wpływem górskiego, niesprzyjającego rozkładowi klimatu i znacznym dostawom igliwia. Położona poniżej zwietrzelina zawiera przynajmniej 60% okruchów i może zawierać domieszkę próchnicy.