Na podstawie analizy pyłkowej torfowisk leżących wzdłuż rzeki Łani, wokół jeziora Kołdyczewo i początkowego odcinka rzeki Szczary (między Baranowiczami a Nowogródkiem) oraz torfowisk Ziemi Dobrzyńskiej zrekonstruowała sukcesję florystyczną poszczególnych typów torfowiskowych i podzieliła ją na 5 faz leśnych, opisała również i w przybliżeniu podała wiek torfowisk każdego z badanych obszarów, w przypadku Ziemi Dobrzyńskiej dokonała również korelacji z wynikami badań innych paleobotaników, m.in. za fazę I uznała okres "między zlodowaceniem dobrzyńskim a transgresją pomorską". Palinologia. Opisała budowę pyłku Viburnum opulus L., V. lantana L., Staphylea pinnata L., Cornus sanguinea L., który w stanie kopalnym był wcześniej nieoznaczalny. Fitogeografia. Wyznaczyła południową granicę zasięgu gatunku Betula nana L. na terenie ówczesnej Polski. Torfoznawstwo. Opisała 8 typów torfów występujących w północno-wschodniej Polsce, podała ich rozmieszczenie, przybliżone zasoby, wartość opałową i rolniczą. Wydała popularnonaukową publikację pt. „Życie i przeszłość torfowisk. Użytkowanie ich i ochrona” przeznaczoną dla starszej młodzieży, opisała tam skład gatunkowy torfowisk sfagnowych, turzycowych, olszynowych i przejściowych, warunki powstawania i rozwój torfowisk, ich historię oraz sposoby użytkowania.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Irena Dąbkowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.