Ważnym aspektem jest też duża czystość składników, aby ograniczyć liczbę istniejących w płynnym stopie zarodków krystalizacji.
Stopy amorficzne można wytwarzać m.in. poprzez: odlewanie stopu na wirujący i chłodzony wodą bęben (np. Fe-Ni) naparowanie w próżni na podłoże ochłodzone do temperatury −196 °C (np. Cu-Ag) elektroosadzanie odlewanie próżniowe w formach miedzianych (np. stopy na bazie Zr) syntezę mechaniczną (np. Fe-Zr, Ni-Zr, Co-Zr) Szkłem tradycyjnie nazywany jest materiał amorficznych otrzymywany poprzez chłodzenie ze stanu ciekłego więc, dla ścisłości, materiały otrzymywane ze stanu gazowego (np. przez naparowywanie) lub stałego (np. przez syntezę mechaniczną) nie powinny być nazywane szkłami metalicznymi lecz stopami lub metalami amorficznymi. Nazewnictwo jest jednak w tym wypadku płynne i zazwyczaj używane wymiennie dla materiałów metalicznych bez struktury krystalicznej.