W tak powstałym materiale można jedynie wyróżnić występowanie klastrów uporządkowania bliskiego zasięgu, jednak nie występują powtarzające się komórki elementarne. Dla opisania pożądanej szybkości chłodzenia stosuje się parametr Rc oznaczający krytyczną szybkość chłodzenia w K/s pozwalającą na uzyskanie struktury amorficznej w danym stopie oraz pojęcie średnicy krytycznej oznaczającej jak grubemu fragmentowi materiału można zapewnić strukturę całkowicie amorficzną podczas szybkiego chłodzenia. Jeśli średnica krytyczna zostanie przekroczona, środek próbki materiału nie będzie miał zapewnionej dostatecznej szybkości chłodzenia i wytworzy się w nim struktura krystaliczna. Stopy o wyższej zdolności tworzenia struktury amorficznej (ang. GFA – Glass-forming ability) charakteryzuje niższa Rc oraz wyższa średnica krytyczna.  W efekcie uzyskuje się materiał metaliczny o budowie amorficznej zwany szkłem metalicznym, jeśli chłodzenie przebiega ze stanu ciekłego. Najlepsze efekty daje zastosowanie stopów wieloskładnikowych o znacząco różnych (12%) promieniach atomowych składników. Atomy o różnej wielkości szczelnie wypełniają wtedy dostępną przestrzeń, ograniczając swoją swobodę ruchów, a przez to też zdolność do porządkowania się w strukturę krystaliczna podczas chłodzenia.