W początkowej fazie działań wojennych nie odgrywał większej roli. Drużyna prowadziła jedynie działania wywiadowcze i propagandowe. Patrole przekraczały linię frontu, aby zdobyć tzw. „język”, czyli jeńca lub jeńców, od którego można by uzyskać informacje o nieprzyjacielskich wojskach. Od czasu do czasu zdarzały się jednak drobne starcia frontowe. Na przełomie 1914 i 1915 pod wpływem agitacji Drużyny na stronę rosyjską w rejonie na północ od Zborowa przeszedł prawie cały 28 Pułk Piechoty Armii Austro-Węgier, złożony w większości z Czechów. W innych miejscach frontu doszło do dalszych dezercji żołnierzy pochodzenia czeskiego, ale na mniejszą skalę. Kolejnym sukcesem Drużyny było zdobycie informacji wywiadowczych o przybyciu na ten odcinek frontu wojsk niemieckich (). W późniejszym okresie Drużynę podzielono na cztery kompanie, dowodzone przez kpt. Zembalewskiego, por. Pawłowa, Ivšina i Nachtmana, zastąpionego później por. Licinskim. W lutym 1916 Czesi otrzymali zgodę władz carskich na werbunek jeńców pochodzenia czeskiego z Armii Austro-Węgier. W ten sposób Drużyna została przekształcona w Czeską Brygadę Strzelecką.