Nie wszystkie zegary mają więc w pełni autonomiczny wzorzec czasu. W zegarach synchronicznych zasilanych z sieci elektrycznej tempo pracy może zależeć od częstotliwości prądu przemiennego, natomiast zegary radiowe i sieciowe zwykle opierają się na lokalnym oscylatorze kwarcowym, który jest okresowo korygowany przez sygnał zewnętrzny. Część urządzeń pełni wtedy głównie funkcję licznika i wskaźnika, a właściwy wzorzec częstotliwości znajduje się poza samym mechanizmem, w sieci energetycznej, nadajniku czasu albo innej infrastrukturze synchronizacyjnej.
W praktyce oznacza to, że zegar zsynchronizowany z zewnętrznym źródłem nie musi zachowywać idealnej zgodności w każdej sekundzie, by dobrze spełniać swoją funkcję. Klasyczne zegary synchroniczne mogły w krótkim okresie lekko zyskiwać albo tracić wskutek wahań częstotliwości sieci, ale przy odpowiednim prowadzeniu systemu elektroenergetycznego ich błąd długookresowy pozostawał niewielki, bo suma cykli w dłuższym przedziale była utrzymywana blisko wartości nominalnej.
Podstawowe zasady odmierzania czasu