Dzięki temu ten sam stabilny oscylator może sterować nie tylko pojedynczą tarczą, lecz także rozbudowanym układem wyświetlaczy, sygnałów dźwiękowych albo urządzeń wykonawczych.
Mechanizm zliczający musi nie tylko dzielić częstotliwość, ale też przekazywać wynik do układu wskazań i pozwalać na nastawienie poprawnego czasu. W zegarze mechanicznym przekładnia obraca osie wskazówek z odpowiednimi przełożeniami, a zarazem przenosi energię z napędu do regulatora chodu, dlatego potrzebne są rozwiązania umożliwiające ręczne przestawienie wskazań bez zatrzymywania całego układu. W zegarach cyfrowych analogiczną rolę pełnią liczniki i układy nastawcze, które sumują impulsy oscylatora, zapisują aktualny stan czasu i pozwalają go skorygować przez przyciski, pokrętła albo sygnał synchronizujący.
Układ wskazań nie musi przy tym ograniczać się do tarczy ze wskazówkami. Najwcześniejsze zegary mechaniczne przez długi czas przekazywały czas przede wszystkim dźwiękiem, wybijając godziny na dzwonach, a dopiero później coraz częściej łączono tę funkcję z tarczą, wskazówkami, wyświetlaczem liczbowym albo automatem.