Otrzymał ponadto awans do stopnia dyrektora kryminalnego (Kriminaldirektor).

Lölgen powrócił następnie do Gdańska, gdzie w tamtejszym urzędzie Gestapo objął stanowisko szefa Wydziału III (wywiad, walka z sabotażem, ochrona przemysłu, ochrona urzędów, straż graniczna). Funkcję tę pełnił do marca 1945. Następnie uciekając przed zbliżającą się Armią Czerwoną przedostał się przez Kopenhagę do zachodniej części Niemiec.

Losy powojenne W 1946 Lölgen został internowany przez aliantów zachodnich w Recklinghausen. Po przejściu procedury denazyfikacji wyszedł jednak na wolność, a w 1947 powrócił do pracy w niemieckiej policji. Osiem lat później awansował na stanowisko szefa policji kryminalnej w Trewirze. W marcu 1957 przeszedł na emeryturę.

Proces w 1966 Począwszy od 1949 był kilkukrotnie wzywany jako świadek w postępowaniach karnych prowadzonych przeciwko gdańskim nazistom. Zachodnioniemiecka prokuratura dopiero po upływie wielu lat zdecydowała się wszcząć przeciw niemu śledztwo, którego efektem końcowym było formalne postawienie zarzutów i proces.