Kiedy gubernator Prus, tym samym przywódca Związku Pruskiego Jan Bażyński, próbował nakłonić Ponieckiego do pozostania na funkcji starosty, ten miał ponoć powiedzieć, iż „nie może pozbawić swych dzieci dziedzictwa, żona jego nie wie czy ma męża, ani dzieci czy mają ojca”. Gdańsk, jako miasto, został przez króla Kazimierza Jagiellończyka licznie nagrodzony. W maju 1457 król osobiście dziękując mieszczanom za wsparcie w czasie wojny trzynastoletniej jak i za udzieloną pożyczkę, która doprowadziła do przejęcia Malborka na rzecz Korony, postanowił w herbie miasta Gdańska umieścić koronę.
Zobacz też Ostoja, herb szlachecki Ród Ostojów (Mościców) Mikołaj ze Ściborzyc Ścibor ze Ściborzyc Abel Biel Dobiesław z Konarów i Koszyc Hanek z Chełmu
Przypisy
Bibliografia Na podstawie Antoniego Ecksteina, Historia Ponieca do połowy XVI wieku, Roczniki Historyczne, T.II, str.92, IH PAN
Antoni Gąsiorowski, Starostowie wielkopolskich miast królewskich w dobie jagiellońskiej, Warszawa-Poznań 1981, s. 71. Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej.