Standardowo przednie drzwi, wraz z integrowanymi z nimi schodami otwierały się do dołu, na życzenie, Fokker montował drzwi otwierane na bok. Bez zmian pozostawiono skrzydła, wzmacniając jednak ich strukturę i napęd. Wzmocniono również ogon samolotu oraz zmodernizowano podwozie samolotu. Ten same co użyte w wersji 100 silniki Rolls-Royce Tay Mk.650-15 pozwoliły na uniknięcie kosztownych prac związanych z integracją nowych jednostek napędowych. Ta sama co w wersji 100 była również pomocnicza jednostka zasilająca AlliedSignal Garrett GTCP 36–150 RR. Załoga pokładowa dysponowała pojedynczą kuchnią a pasażerowie pojedynczą toaletą. Standardowo kabina pasażerska była w układzie dwurzędowym, po trzy fotele w jednym rzędzie i dwa w drugim. Podstawowy wariant dysponował awioniką ARINC 700. Piloci mieli do dyspozycji kabinę w systemie EFIS (Electronic Flight Instrument System) firmy Collins, w której informacje o parametrach lotu, działaniu systemów awioniki prezentowane były na wyświetlaczach. Opcją na życzenie klienta był podwójny Flight Management System firmy Honeywell. W skład wyposażenia wszedł automat ciągu, system automatycznej kontroli powierzchni sterowych, amortyzator odchylenia. Radar pogodowy firmy Collins umieszczony w dziobie samolotu, potencjalnie na życzenie klienta producent instalował radar firmy .