Mychajło Hruszewski ( [], ur. w Chełmie, zm. 25 listopada 1934 w Kisłowodsku) – ukraiński historyk i polityk. Przewodniczący Ukraińskiej Centralnej Rady, którego funkcja od 22 stycznia 1918 odpowiadała głowie państwa Ukraińskiej Republiki Ludowej. Długoletni (1897–1913) przewodniczący Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki we Lwowie, członek Towarzystwa Historycznego we Lwowie, wolnomularz.
Życiorys Urodził się w Chełmie w rodzinie pochodzącego z okolic Czehrynia nauczyciela gimnazjum greckokatolickiego. Zgodnie z tradycją rodzinną jego ojciec otrzymał wykształcenie duchowne, ale całe życie pracował jako pedagog. Był wykładowcą seminariów teologicznych w Perejasławiu i w Kijowie, dyrektorem szkół ludowych na Kaukazie, był autorem wielokrotnie wznawianego w przedrewolucyjnej Rosji podręcznika języka starocerkiewnosłowiańskiego. Matka – Głafira Zacharowna Opokowa, pochodziła z rodziny duchownych. Mychajło Hruszewski w autobiografii określił swoich rodziców jako prawdziwych patriotów Ukrainy, którzy potrafili pielęgnować „ciepłe przywiązanie do wszystkiego co ukraińskie – języka, pieśni, tradycji” i obudzić narodowe uczucie w swoich dzieciach.