Materiał, na podstawie którego Grandidier i Vaillant opisali C. robustus, prawdopodobnie zaginął, więc na neotyp Brochu desygnował czaszkę oznaczoną numerem katalogowym MCZ 1006. W 1898 roku Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie zakupiło szczątki co najmniej trzech osobników V. robustus, jednak formalnie opisane zostały one dopiero w 2009 roku – jedna kość ramienna i dwie promieniowe, uznane początkowo za pozostałości krokodyla, okazały się w rzeczywistości należeć do młodocianych hipopotamów Hippopotamus madagascariensis.
Paleobiologia i paleoekologia Voay był największym drapieżnikiem żyjącym na Madagaskarze w późnym plejstocenie i holocenie. Jego przodkowie przepłynęli Kanał Mozambicki z kontynentalnej Afryki i osiedli na tej wyspie. Voay wyginął około 2000 lat temu, w przybliżeniu w tym samym czasie, kiedy pierwsi ludzie dotarli na Madagaskar. Brochu wstępnie zasugerował, że to ludzie są odpowiedzialni za wymarcie Voay, jednak nie wykluczył, że wpływ na to miał krokodyl nilowy, który prawdopodobnie również w tym czasie skolonizował Madagaskar. Według Bickelmann i Klein mało prawdopodobne jest, by prymitywnie uzbrojeni ludzie byli w stanie całkowicie wytrzebić populację dużych krokodyli. Autorki zasugerowały, że Voay wyginął z powodu zmian siedlisk lub zdobyczy.