I wojna światowa i okres międzywojenny W czasie I wojny światowej zakonnice początkowo pozostały w klasztorze i otworzyły przy nim szpital dla rannych żołnierzy. Dopiero 13 października 1917, w miarę zbliżania się frontu do ziem estońskich, na polecenie arcybiskupa jarosławskiego Agatangela, dawnego władyki ryskiego, ihumenia i część zakonnic ewakuowała się do Rostowa. Tymczasową przełożoną wspólnoty mniszek, które pozostały w Estonii, została mniszka Joanna (Korownikowa).
Po ogłoszeniu niepodległości przez Estonię monaster stracił posiadane dotąd budynki szpitala i szkoły oraz część majątków ziemskich nadanych przez władze carskie. W 1921 mniszka Joanna została mianowana nową przełożoną klasztoru, otrzymała godność ihumeni. Dwa lata później do klasztoru powróciła ihumenia Aleksja, jednak na skutek choroby płuc, na jaką zapadła w drodze, już po pięciu dniach pobytu w monasterze zmarła.