Japończycy do desantu na Sumatrę skierowali 229. pułk piechoty z 38. Dywizji Piechoty oraz 1. batalion z 230. pułku piechoty. Zespół desantowy składał się z 14 transportowców, krążownika „Sendai” oraz 4 niszczycieli. Zespołem dowodził adm. Jisaburō Ozawa. Siły osłonowe składały się z lotniskowca „Ryūjō”, krążownika „Chōkai” oraz 3 niszczycieli. Główne siły desantowe (229. pułk piechoty) miały być desantowane w rejonie Palembangu, natomiast batalion z 230. pułku piechoty miały zająć wyspę BangkaEncyklopedia II wojny światowej nr 15..., s. 260–261..
12 lutego na wodach cieśniny Bangka oraz przy południowo-zachodnim wybrzeżu wysp została dostrzeżona flota inwazyjna. Meldunki, jakie otrzymał gen. Overakker, jednoznacznie sugerowały możliwość desantu. Holenderski dowódca natychmiast wydał rozkaz nakazujący zniszczenie w ciągu godziny wszystkich instalacji służących do wydobywania ropy naftowej. Rozpoczęto także przygotowania do ewakuacji. Wszystkie jednostki miały się ewakuować do Oosthaven. Po zakończeniu ewakuacji z Palembangu saperzy mieli zniszczyć linię kolejową biegnącą do portu. Należy zaznaczyć, że ewakuacja została uzgodniona z gen. Wavellem wieczorem 15 lutegoEncyklopedia II wojny światowej nr 15..., s. 261..