15 lutego siły morskie ABDACOM składające się z krążowników Hr.Ms. „De Ruyter”, „Java”, „Tromp”, HMS „Exeter” i oraz 10 niszczycieli pod dowództwem kadm. Karela Doormana dokonały nieudanej próby przechwycenia japońskiej floty inwazyjnej. Samoloty z lotniskowca „Ryūjō” oraz samoloty z baz lądowych przeprowadziły serię ataków na alianckie okręty, zmuszając flotę aliancką do wycofania się na południe od Sumatry.

Przygotowaniami do zniszczenia portu Oosthaven kierował dowódca saperów I Korpusu Australijskiego. Zanim doszło do wydania rozkazu o ewakuacji, jednostki australijskie, które znajdowały się na Sumatrze, miały zlikwidować desant w rejonie lotniska P1. Na front skierowano 2 bataliony z australijskiej 7. Dywizji Piechoty, 2/2 pionierów płk. Williamsa oraz 2/3 karabinów maszynowych ppłk. Blackburna. Gdy rano Australijczycy dotarli w rejon walk, okazało się, że wojska holenderskie opuściły ten obszar, co więcej, jedyna droga do Oosthaven była zablokowana przez uchodźców. Gen. Wavell nakazał brygadierowi Steele'owi wszystkimi możliwymi siłami doprowadzić do ewakuacji oddziałów brytyjskich i australijskich. thumb|300px|Brytyjski czołg lekki Light Tank Mk VIB 3. pułku huzarów podczas wyładunku na Sumatrze, 14 lutego 1942 roku Problemy z komunikowaniem się pomiędzy poszczególnymi dowództwami doprowadziły do kuriozalnej sytuacji.