Daniłowiczowskiej, więzienie mokotowskie oraz piwnice ministerstwa wyznań religijnych i oświecenia publicznego przy alei Szucha 25, gdzie ulokowana została siedziba Sicherheitspolizei.
Wielu aresztowanych zostało wywiezionych do niemieckich obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. Ponadto od pierwszych dni okupacji w Warszawie i na terenach podmiejskich dochodziło do licznych mordów na Polakach i Żydach. Część spośród tych egzekucji była przeprowadzana jawnie. W formie plakatów, obwieszczeń w Dzienniku Urzędowym lub anonsów prasowych władze niemieckie informowały o rozstrzelaniu wymienionych imiennie Polaków lub Żydów, których aresztowano wcześniej pod takimi zarzutami jak: posiadanie broni, znieważenie żołnierzy niemieckich, zrywanie niemieckich plakatów i obwieszczeń itp.
Egzekucje w ogrodach sejmowych Przedstawicieli „polskiej warstwy przywódczej” Niemcy rozstrzeliwali natomiast w tajemnicy. Pierwszym miejscem, w którym w ramach tzw. Intelligenzaktion przeprowadzano potajemne egzekucje mieszkańców Warszawy stały się tereny tzw. ogrodu sejmowego – położonego na tyłach budynków sejmowych, na stokach skarpy wiślanej.