Nie udało się ustalić dokładnej liczby ofiar egzekucji w ogrodach sejmowych. Janusz Gumkowski oceniał liczbę zamordowanych na co najmniej tysiąc, opierając się przy tym na zeznaniach świadków, złożonych podczas powojennego procesu władz dystryktu warszawskiego. Z kolei Maria Wardzyńska ocenia liczbę ofiar na około kilkaset osób. Istnieją hipotezy, iż to właśnie w ogrodach sejmowych zamordowano jesienią 1939 przedwojennego prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego, choć większość historyków (m.in. Marian Marek Drozdowski i Władysław Bartoszewski) odrzuca je jako mało prawdopodobne.
Egzekucji urządzanych w centrum milionowego miasta nie dało się na dłuższą metę utrzymać w tajemnicy. W rezultacie, od grudnia 1939 roku Niemcy rozstrzeliwali mieszkańców stolicy w podwarszawskich lasach – przede wszystkim w okolicach Palmir.
Upamiętnienie Ofiary egzekucji w ogrodach sejmowych upamiętnia wolno stojąca tablica Tchorka, którą zainstalowano w latach 50. XX wieku.
Zobacz też Egzekucje pierścienia warszawskiego
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1939 w Generalnym Gubernatorstwie Kategoria:Egzekucje pierścienia warszawskiego Ogrody sejmowe Kategoria:Sejm Polski