Został skazany na długoletnie więzienie, lecz po dwóch latach rodzina przekupiła straże i w marcu 1946 Teleszyński potajemnie wyszedł na wolność.
Kariera naukowa By zmylić UB powrócił do rodowego nazwiska Teleszyński. Następnie kontynuował studia medyczne od czwartego roku na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, po czym przeniósł się na Akademię Lekarską w Gdańsku (późniejsza Akademia Medyczna, a obecnie Gdański Uniwersytet Medyczny) i tam uzyskał dyplom lekarza w 1950. Przed uzyskaniem dyplomu podjął pracę w Oddziale Chirurgii i Ortopedii Dziecięcej Akademii Medycznej w Gdańsku. W roku akademickim 1953/54 mianowano go adiunktem nowo utworzonej Kliniki Ortopedycznej Akademii Medycznej w Gdańsku, kierowanej przez prof. Zygmunta Ambrosa. Dwukrotnie pełnił obowiązki kierownika Kliniki.
Stopień doktora medycyny uzyskał w 1961 na podstawie pracy Metoda pomiaru i korekcji przodoskręcenia szyjki kości udowej we wrodzonym zwichnięciu biodraEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka. Część druga, Sanok 2000, s. 100.. W tymże roku objął stanowisko ordynatora nowo utworzonego Oddziału Ortopedyczno-Urazowego Szpitala Miejskiego im. Jana Brudzińskiego w Gdyni, które piastował do czasu przejścia na emeryturę w 1981.