W 1974 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Wybrane problemy leczenia wrodzonego zwichnięcia stawu biodrowego w świetle własnych badań klinicznych. Opublikował ponad 30 prac, w tym cztery rozdziały w pierwszym po wojnie podręczniku „Zarys ortopedii ogólnej” pod redakcją Z. Ambrosa. Otrzymał stanowisko docenta. Od 1952 należał do Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Tramatologicznego (w latach 1967–1974 wiceprezes Oddziału Gdańskiego) po czym został wybrany przewodniczącym sądu koleżeńskiego.

Zmarł 26 sierpnia 1985 w Gdyni. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Sopocie 30 sierpnia 1985 (kwatera A3-6-16) śp. Marian Teleszyński. Był żonaty, miał synów.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13494 Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Medal Wojska Krzyż Armii Krajowej

Upamiętnienie 12 września 2010 na ogrodzeniu kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu (gdzie w 1916 został ochrzczony Marian Golarz) odbyło się uroczyste odsłonięcie i poświęcenie tablicy pamiątkowej dedykowanej Marianowi Golarzowi – Teleszyńskiemu.

Przypisy

Bibliografia