30 wysokich, bocznie spłaszczonych osteodermów rosnących rzędem na wierzchniej części ogona zwierzęcia; Vancleavea jest jedynym znanym zwierzęciem, u którego wysoki, bocznie spłaszczony ogon powstał nie w rezultacie wydłużenia wyrostków kolczystych kręgów, lecz modyfikacji kształtu osteodermów.
Autorzy opisu V. campi, Robert Long i Phillip Murry (1995), sklasyfikowali go jako przedstawiciela kladu Neodiapsida o niepewnej pozycji filogenetycznej, choć podejrzewali, że mógł on należeć do archozauromorfów. Downs i Davidge (1997) sklasyfikowali GR 138 jako przedstawiciela kladu Choristodera; później jednak Small i Downs (2002) uznali go za przedstawiciela Archosauriformes o niepewnej pozycji filogenetycznej. Ze wszystkich analiz kladystycznych, w których uwzględniano V. campi wynika, że gatunek ten był przedstawicielem kladu Archosauriformes nie należącym do archozaurów. Parker i Barton (2008) badali pozycję filogenetyczną V. campi na podstawie danych uzyskanych dzięki badaniu dwóch niekompletnych szkieletów odkrytych w Arizonie (PEFO 34035 i PEFO 33978), zaś Nesbitt i współpracownicy (2009) – w oparciu o GR 138 i inny szkielet z Nowego Meksyku, oznaczony GR 139.