pułku piechoty) w celu osaczenia i rozbicia tej jednostki.
Zarządzony odwrót do polskich linii omijał od północy Puszczę Łańską. Pod Rogowem doszło do potyczki z Litwinami, których rozpędziła szarża jazdy. Następnie stoczono walkę o stację Traszkuny, gdzie rozbito grupę szaulisów. Chcąc uniknąć dalszych starć, brygada skierowała się jeszcze bardziej na północ, na Androniszki, gdzie rozpuszczono jeńców. Nadal starano się unikać większych starć, dochodziło jedynie do potyczek z pododdziałami litewskiego ubezpieczenia.
Wieczorem 23 listopada zajęto Suginty, zdobywając tabory przeciwnika z 9 pułku piechoty i wzięto jeńców. Po tej potyczce brygada skierowała się w stronę Łabonar i we wsi Apulka doszło do zwycięskiego starcia z kompanią z litewskiego 9 pułku piechoty, która broniła przesmyku między jeziorami, przy czym Łabonary leżały już w pasie neutralnym. 24 listopada 1920 r. awangarda brygady napotkała nieopodal Łabonar posterunki 3 Dywizji Piechoty Legionów Wojska Polskiego. Łącznie polskie straty wyniosły w trakcie rajdu w głąb Litwy kowieńskiej 7 zabitych i 6 rannych.