W tym samym miesiącu nowy dziekan monasterów eparchii, archimandryta Grzegorz, przeprowadził ponowną wizytację w klasztorze, stwierdzając jego dobry stan materialny przy dalszych problemach z dyscypliną i życiem duchowym mnichów, którzy zaprzestali nawet codziennego uczestnictwa w Świętej Liturgii. Mimo tego 19 lipca 1918 Święty Synod mianował przełożonym klasztoru hieromnicha Arseniusza, dotąd przewodniczącego komitetu mnichów.

W 1918 monaster wszedł również w konflikt z miejscową ludnością, która powołując się na dekret o ziemi zaczęła, bez porozumienia z mnichami, przejmować ziemie należące dotąd do klasztoru. Napady na tereny klasztoru powtarzały się nawet po zażegnaniu pierwszych sporów. Konflikt zakończył się dopiero po interwencji wojska, które zatrzymało 4 chłopów z Kriwego Pojasu. Tymczasem inni mieszkańcy wsi porozumieli się z komitetem bolszewików w mieście Pudoż, uzyskując od nich zgodę na przejęcie siłą majątku ruchomego klasztoru. Po wiecu przeprowadzonym we wsi z udziałem komisarza Nikołaja Sinicyna, chłopi z bronią w nocy z 29 na 30 września 1918 wdarli się do monasteru. Bezpośrednio po wtargnięciu, na jego terenie zabili przełożonego, hieromnicha Arseniusza i hierodiakona Pantelejmona.