Jednym z jego uczniów był historyk Michał Bobrzyński.
Zajmował się teorią budżetu państwowego, finansami, myślą ekonomiczną w dobie Odrodzenia (Rensesansu) oraz prawem administracyjnym. W polityce ekonomicznej reprezentował poglądy dosyć skrajnie liberalne, nawiązujące po części do poglądów Adama Smitha, jednak nawiązywał w dużej mierze do francuskich 'klasycznych' liberalnych ekonomistów doby wczesnego XIX wieku, Jean-Baptiste Saya, francuskiego jurysty Charlesa Rau. Hołdował metalistycznej teorii pieniądza.
Przedstawił swego rodzaju 'syntezę' teorii historii i polityki ekonomicznej w pracy Wykład ekonomii politycznej (wydanej pośmiertnie w 1935). Był zwolennikiem podatków bezpośrednich, stosowanie podatków pośrednich dopuszczał jedynie wówczas, gdy bezpośrednie wiązały się z opłatami niewystarczającymi.
W 1907 imieniem Juliana Dunajewskiego nazwano część dawnej ulicy Podwale w Krakowie, przy której pod numerem 4 znajdował się pałacyk Dunajewskiego, wzniesiony w 1882 przez architekta Antoniego Łuszczkiewicza. Otrzymał także Honorowe Obywatelstwo Nowego Sącza, Jasła.
W ostatnich latach życia osiadł w Krakowie, gdzie zmarł i został pochowany na cmentarzu Rakowickim (pas 24, zach.).