Do tej pory prowadzący głównie życie samotnicze Paisjusz stał się jednym z najbardziej znanych starców Athosu. Był odwiedzany przez tysiące wiernych, którzy poszukiwali u niego wsparcia duchowego. Nadal opiekował się również mniszkami z monasteru w Suroti. Ascetycznego trybu życia nie zmieniał mimo pogarszającego się stanu zdrowia. Oprócz choroby płuc cierpiał z powodu krwotoków. 5 października 1993 zdiagnozowano u niego raka. Po przebyciu operacji, mimo bardzo ciężkiego stanu, został na własne życzenie przeniesiony do monasteru w Suroti, by móc nadal spotykać się z wiernymi. Zmarł 12 lipca 1994 w tym klasztorze i tam, zgodnie z wolą, został pochowany.

Jego uczniem duchowym był m.in. metropolita czarnogórski i nadmorski Amfilochiusz (Radović)Његово Високопреосвештенство Архиепископ Цетињски Митрополит Црногорско-приморски и Егзарх Пећког Трона.

13 stycznia 2015 Patriarchat Konstantynopolitański ogłosił Paisjusza świętymСтарецът Паисий е канонизиран за светец (обновено).

Nauczanie Starzec Paisjusz należał do najpopularniejszych mnichów Góry Athos żyjących w XX wieku.