George Churchill Kenney (ur. 6 sierpnia 1889 w Yarmouth, zm. 9 sierpnia 1977 w Bay Harbor Islands) – amerykański lotnik wojskowy, generał United States Army Air Forces w czasie II wojny światowej. Dowodził siłami powietrznymi aliantów na południowo-zachodnim teatrze działań na Pacyfiku od sierpnia 1942 roku do zakończenia wojny w roku 1945.
Młodość George Kenney urodził się w Yarmouth, w prowincji Nowa Szkocja, a dorastał w Brookline w stanie Massachusetts, gdzie w roku 1907 ukończył szkołę średnią. Po trzech latach studiów porzucił MIT i rozpoczął pracę jako technik dla linii kolejowych Quebec Saguenay. W czerwcu 1917 roku wstąpił ochotniczo do sekcji lotniczej US Signal Corps, gdzie pobierał naukę pilotażu u znanego pilota Berta Acosty. Jako porucznik, w czasie I wojny światowej, Kenney odbył 75 lotów bojowych i zestrzelił dwa niemieckie samoloty (przypuszcza się, że jednym z zestrzelonych przezeń lotników niemieckich był Hermann Göring, późniejszy dowódca Luftwaffe w czasie II wojny światowej)George C. Kenney: A Flier's Journal, „American Heritage: The Magazine of History” XXI/1, grudzień 1969. Po zakończeniu działań zbrojnych Kenney pozostał przez jakiś czas w alianckich siłach okupacyjnych w Niemczech.