Motyw dwuwieżowej fasady wyprowadzić można z kręgu dzieł architektury północnowłoskiej jak bazylika Santa Maria Assunta w Genui czy kościół San Alessandro in Zebedia w Mediolanie.
Przykładem wileńskim jest tu projekt fasady kościoła św. Katarzyny Jana Krzysztofa Glaubitza, odznaczającej się klasyczną harmonią, smukłą elegancją i delikatną linearnością rozczłonkowania. Architekt rozwinął następnie swe koncepcje projektując dwuwieżową fasadę wileńskiego kościoła Misjonarzy, którego wieże są smuklejsze i szerzej rozstawione. Smukłość została osiągnięta dzięki zaakcentowaniu narożnych pilastrów i osłabieniu ażurowych partii środkowych. Malowniczości rozwiązania dopełnia rozdrobniona artykulacja szczytu fasady.
Największym osiągnięciem architektonicznym Glaubitza jest niezachowany kościół bazylianów w Berezweczuzdaniem J. Kębłowskiego autorstwo Glaubitza budzi wątpliwości; inne źródła (późniejsze) wymieniają jednak Glaubitza jako projektanta kościoła w Berezweczu (uwaga wł.).. Dwuwieżową fasadę świątyni cechuje wzmożenie wartości plastycznych i światłocieniowych i związanych z tym efektów – ślizganie się światła i narastanie światłocienia.