Budowę przyszłego „Indomitable” rozpoczęto 1 marca 1906 roku w stoczni Fairfield w Govan. Wodowanie nastąpiło 16 marca 1907 roku, a okręt otrzymał swoją nazwę po raz pierwszy w historii Royal Navy. 20 czerwca 1908 roku w Portsmouth krążownik został oficjalnie przyjęty w skład brytyjskiej marynarki wojennej. Koszt budowy, bez uzbrojenia, wyniósł 1 662 337 funtów.
Opis konstrukcji
Krążowniki liniowe typu Invincible miały długość całkowitą 172,8 m i szerokość maksymalną 23,9 m. Wyporność konstrukcyjna miała wynosić według projektu 17 250 ts, po wejściu „Indomitable” do służby określono ją na 17 410 ts, zaś pełną na 20 125 ts. Przeciętne zanurzenie przy wyporności konstrukcyjnej wynosiło 8 m, a przy pełnym obciążeniu 9,1 m.
Napęd okrętu stanowiły dwa zdwojone zespoły turbin parowych systemu , umieszczone w oddzielnych maszynowniach. Każdy składał się z dwóch turbin wysokiego ciśnienia, napędzających zewnętrzny wał napędowy oraz dwóch turbin niskiego ciśnienia, napędzających wał wewnętrzny. Ponadto okręty zostały wyposażone w dwie turbiny marszowe, dla niskich prędkości, również napędzające wały wewnętrzne. Sprawiały one jednak kłopoty w eksploatacji i nie były używane.