między 1847 na 1852 – pierwszy przekład włoski, we fragmentach, 1878 – drugi przekład na włoski, pełna wersja tekstu, 1886 – pierwszy przekład niemiecki, 1887 – pierwszy przekład rosyjski, 1891 – pierwszy przekład bułgarski, 1895 – pierwszy przekład czeski, 1897 – drugi przekład czeski, 1902 – trzeci przekład włoski, 1902 – pierwszy przekład węgierski, 1907 – pierwszy przekład słoweński, 1913 – pierwszy przekład szwedzki, 1917 – pierwszy przekład francuski, 1930 – pierwszy przekład angielski, 1932 – pierwszy przekład polski (Henryka Batowskiego), 1939 – drugi przekład niemiecki, 1939 – czwarty przekład włoski, 1947 – drugi przekład słoweński 1947 – pierwszy przekład macedoński, 1948 – drugi przekład węgierski, 1948 – drugi przekład rosyjski, 1949 – drugi przekład bułgarski.
Cechy utworu Tytuł Tytułowy wieniec jest symbolem chwały mieszkańców Czarnogóry, ich wielowiekowych walk z Turkami i okazywanej w ich czasie odwagi. Ukazuje ich godność jako prawdziwie wolnej społeczności, zarazem sławiąc wszystkie narody walczące o wolność lub broniące jejM. Curtis, Petar II..., s. 14..
Przynależność gatunkowa i struktura Klasyfikacja gatunkowa Górskiego wieńca stanowi przedmiot kontrowersji wśród literaturoznawcówD. Wierzchołowska, „Górski wieniec”..., s.