6–7..

W opinii części badaczy forma tego utworu jest całkowicie wyjątkowa w historii literatury i wymyka się istniejącym konwencjom w zakresie klasyfikacji tekstów. Opinię taką wyraził m.in. G. GesemannD. Wierzchołowska, „Górski wieniec”..., s. 7.. Poparł go Henryk Batowski, który opowiadał się za traktowaniem Górskiego wieńca jako „utworu sui generis” (jedynego w swoim rodzaju) z przewagą pierwiastków epickichH. Batowski, Wstęp, ss. XCVIII–XCIX.. Dostrzegał przy tym elementy struktury tragedii antycznej, poprzez wprowadzenie do dzieła grupy tańczących kolo, których pieśni odgrywają rolę wypowiedzi chóru w dramacie greckim i rzymskimH. Batowski, Wstęp, s. XCIX., wyrażając odwieczną mądrość, utożsamioną z „głosem ludu”M. Curtis, Petar II..., s. 17–18..