Sekstety perkusyjne W drugiej połowie XX w. powstało wiele utworów na 6-osobowe zespoły o swobodnie dobieranych składach. Chcąc uzyskać oryginalną kolorystykę dźwiękową, kompozytorzy często sięgali do instrumentarium perkusyjnego. Przykładem takiego nowoczesnego sekstetu z udziałem perkusji jest Kreuzspiel K. Stockhausena na obój, klarnet basowy, fortepian i 3 perkusje. Częstsze były sekstety na samą perkusję, jak First Construction i Imaginary Landscape nr 3 J. Cage’a oraz Continuum K. Serockiego.
Sekstety wokalne Wprawdzie w XVI i XVII w. na 6 głosów w pojedynczej obsadzie powstało wiele madrygałów, lecz pojęcie to stosowane jest zasadniczo dopiero do ensembli w XVIII- i XIX-wiecznej operze, a więc do epizodów wykonywanych przez sześciu śpiewaków z towarzyszeniem orkiestry, ewentualnie chóru – zazwyczaj na zakończenie większych scen.
Mistrzem sekstetu wokalnego był Wolfgang Amadeus Mozart. W 7. scenie II aktu Don Giovanniego do śpiewu przyłączają się kolejne postaci – aż do sekstetu. W finale drugiego aktu tej opery Leporello śpiewa w dialogu z kwintetem pozostałych bohaterów. W III akcie Wesela Figara Mozarta sekstet powstaje z nakładania się dialogów.