Jednym z najważniejszych czynników, które wpłynęły na przekształcenie osady w miasto, było sprowadzenie do Brdowa zakonu ojców Paulinów przez króla Władysława Warneńczyka w 1436 r. Jest to również symboliczna data nadania praw miejskich Brdowowi. Król w darze przekazał Paulinom obraz Matki Bożej, który wedle tradycji miał znajdować się w namiocie Władysława Jagiełły podczas bitwy pod Grunwaldem w 1410 r. Miasteczko Brdów stało się z czasem miejscem kultu religijnego – co w znacznym stopniu wpłynęło na jego rozwój i rozbudowę.
Brdów, jako miasto Brdów i okoliczne wsie do niego należące, miał kilku właścicieli. Król Kazimierz Jagiellończyk przekazał go Hińczy z Rogowa - staroście sandomierskiemu. Zaś w 1476 roku prawo własności przypadło księżnej mazowieckiej Annie. Od tej pory Brdów stał się własnością królewską. Wchodził w skład starostwa kolskiego. Władcy dbali o rozwój swego miasta. W 1562 roku król Zygmunt August odnowił prawa miejskie – lokował Brdów na prawie magdeburskim. Na przestrzeni lat miasto otrzymało liczne przywileje, które miały przyczynić się do jego rozwoju.