Der Judenstaat (Państwo żydowskie) wizję przekształcenia Żydów, wspólnoty etniczno-religijnej, w świecki naród, którego państwo będzie podobne do innych państw europejskich. Theodor Herzl brał pod uwagę możliwość stworzenia własnego państwa przez Żydów na Madagaskarze, na terenie dzisiejszej Ugandy lub Palestyny (wówczas była to cześć Imperium Osmańskiego)Herzl pisze w listach, że największy wpływ na jego koncepcję syjonizmu mieli sami antysemici, jak Ströker czy przede wszystkim Eugen Dühring, którego praca Kwestia żydowska jako problem rasy, moralności i kultury sprawiła, że napisał, iż poczuł się „jakby ktoś mnie bił młotem po głowie” (J. Zineman, Historia syjonizmu, Kopenhaga 1979, s. 93). Uważał, że należy wykorzystać antysemicką chęć do wysiedlenia Żydów z Europy do budowy świeckiego państwa żydowskiego, przewidując, że nastroje antysemickie w Niemczech będą narastać i doprowadzą do prześladowań. Madagaskar pojawia się w pismach Herzla oraz w utopijnej powieści „Altneuland”, ale w książce „Państwo żydowskie” (Der Judenstaat) optował za Palestyną. W maju 1901 roku spotkał się z sułtanem tureckim, który jednak odmówił oddania Palestyny syjonistom. W 1903 r.