na Szóstym Kongresie Syjonistycznym, który odbył się w Bazylei, przedstawił projekt znany jako ugandyjski – od nazwy kraju, w którym rząd brytyjski zaproponował osiedlić syjonistów .
Projekt osiedlenia Żydów europejskich na Madagaskarze po I wojnie światowej Projekt osiedlenia Żydów europejskich na Madagaskarze w polityce Wielkiej Brytanii Po I wojnie światowej pod wpływem ruchu syjonistycznego idea osiedlenia Żydów europejskich poza Europą odżyła w Wielkiej Brytanii. Pod wpływem nacisków na rząd brytyjski, w 1917 roku minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii lord Arthur James Balfour skierował list do barona Waltera Rotschilda, lidera społeczności żydowskiej nad Tamizą, o poparciu Wielkiej Brytanii dla koncepcji utworzenia żydowskiej siedziby narodowej w Palestynie. List ten określono mianem deklaracji Balfoura. Palestyna w latach 1516–1918 wchodziła w skład Imperium Osmańskiego, jednak – zdobyta przez siły arabsko-brytyjskie podczas I wojny światowej – stała się w 1922 roku brytyjskim mandatem. Już wcześniej, od końca XIX wieku, do Palestyny zaczęły napływać fale imigrantów żydowskich, finansowane głównie przez organizacje syjonistyczne, ale także przez osoby prywatne (m.in. rodzinę Rothschildów). thumb|left|150px|Strona tytułowa Der Judenstaat Spowodowało to gwałtowny wzrost populacji żydowskiej w Palestynie.