15 września 1935 przeniesiono go na dodatkowe przeszkolenie do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 92. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym czasie pełnił służbę w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii na stanowisku instruktora 1 baterii szkolnej.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 prawdopodobnie przydzielono go do Ośrodka Zapasowego Artylerii nr 2. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 dostał się do niewoli radzieckiej. Osadzono go w obozie w Kozielsku. Jego nazwisko figuruje na liście wywózkowej z 3 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim. Pogrzebano go w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W czasie ekshumacji przeprowadzonej wiosną 1943 odnaleziono jego książeczkę wojskową i medalik, a zwłoki oznaczono numerem 1942. Figuruje na liście wywózkowej z 3 kwietnia 1940.
Życie prywatne 23 czerwca 1936 Jan Anasiewicz zawarł związek małżeński z Jadwigą Teresą Kotecką.