Mikołaj (Velimirović) był zwolennikiem poglądu o nadzwyczajnej misji narodu serbskiego i szczególnym przymierzu z Bogiem, jakie ten miał zawrzeć poprzez działalność św. Sawy i zabitego po bitwie na Kosowym Polu Łazarza HrebeljanoviciaD. Gil, Prawosławie..., ss.173–175. Rozpowszechnił mesjanistyczną interpretację mitu narodowego związanego z tą bitwą, według której Łazarz miał przed bitwą widzenie anioła, który nakazał mu dokonanie wyboru między królestwem ziemskim i niebieskim. Łazarz wybrał niebieskie, co sprawiło, że Serbowie ponieśli w walce klęskę, a sam książę zginął, umożliwiając jednak nadanie historii swojego narodu szczególnego znaczenia. W swoich kazaniach głoszonych co roku w dzień św. Wita (rocznicę bitwy) duchowny określał ją jako święte pole i życiodajny grób, podniosłą epopeję mistyki i chwały prawosławnego BałkanuD. Gil, Prawosławie..., ss.174–175.