Oba przedmieścia i dolny młyn splądrowano i spalono, po czym nieprzyjaciel rozłożył się obozem w Michalicach i na Starym Mieście. Z powodu idącej z Wrocławia odsieczy 19 sierpnia, wojska Jerzego z Podiebradu wycofały się. V. Dobischau przygotował drugi atak na miesto podczas mrozów od strony Bramy Wrocławskiej, lecz Namysłowianie dowiedzieli się o tym i odmrażali fosy, a przed Bramą Wodną zbudowano bastion. W 1469 Namysłów uznał za swojego władcę Macieja Korwina. 11 listopada 1483 miasto zostało zniszczone w wyniku kolejnego pożaru. Od 1490 znajdowało się pod panowaniem Władysława Jagiellończyka, a następnie jego syna Ludwika. Handel w Namysłowie został ożywiony pod koniec XV wieku.

Od 1526 miasto należało do dynastii Habsburgów. Podczas wojny trzydziestoletniej zdobyli je Szwedzi.

Zakon krzyżacki zakupił namysłowski zamek w 1703, pozostając jego właścicielem do 1810. W 1741 miasto przeszło we władanie Królestwa Prus. Podczas wojny siedmioletniej było okresowo zajmowane przez Austriaków i Rosjan.

W czasie wojen napoleońskich latach 1806–1807 Namysłów był okupowany przez Francuzów i ich sprzymierzeńców (miasto zajęte zostało w grudniu 1806 przez oddziały bawarskie).